celikci
New member
“Beni yazmam için asla çağıran sorunlar değil. Yerler. Malzeme” diyor ona Clarín Marina Yuszczuk Kimin son romanı (Doğal Tarih, Blatt & Ríos), başında ayarlanmıştır. La Plata'nın Doğa Bilimleri. İlk sayfalarda okunduğu gibi, “özgürce temellidir”. Aslında, müzenin kurucusu Francisco P. Moreno'nun kızı olan bir karakteri icat eder ve hikayeyi bakış açısından anlatır.
“Kardeşlerim ve ben iskeletler, mumyalanmış hayvanlar, ok noktaları, gemi kralının kalıntıları arasında büyüdük” diye yazıyor.
Bu çalışmanın oluşumu hakkında biraz daha fazla açıklıyor: “Müzeye defalarca gittim, ilk kez yalnız olduğumda, bir hafta. Bunun orijinal halkların insan kalıntılarını nasıl gözden geçirdiğini ayrıntılı olarak söyledive ne kadar yavaş ve büyük zorluklarla, bazıları onları iddia eden topluluklara geri döndü. “
Kazanan Sara Gallardo Roman Ödülü 2021 tarafından SusuzlukBu romanla bir bağlantı bulun: “Recoleta'nın mezarlığı gibi görünüyorsa, dikkat ederseniz, görebileceğiniz yerlerden biri olmasıdır. On dokuzuncu yüzyıla kadar uzanan farklı katmanlar. Beni deli eden şey bu. Geçmiş, zaman, zamanın geçişi, ayak izleri, kalıntılar. Ben melankolikim“
Marina Yuszczuk yazar. Fotoğraf: Anita Bugni, editoryal nezaket.
Bu romanda, The Independent Seal Rosa Iceberg'in editörü The Writer, Builds Arjantin tarihine sahip diyaloglar ve yerli nüfus etrafındaki temsiller Beyaz adamın gözü altında kalıplanmış en zorlu bilim tarafından sissi ve sergi parçası olarak kullanılır. Aynı zamanda, her şey gereksiz alt çizgiler olmadan incelikle ve genellikle nesirini karakterize eden Gotik'in flaşlarıyla anlatılır.
– Bunu nasıl araştırdınız? Bunu nasıl çalıştınız? Bir şekilde gerçek olaylara bağlı kalmakla ilgileniyor muydunuz yoksa çok fazla endişelenmediniz mi?
– Moreno'nun gezilerinden başlayarak çok iyiydim. Benim için en önemli materyal Irina Podgorny'nin müzenin ilk yıllarında Ameghino ve Máximo Farro hakkındaki soruşturmalarıydı. Her ikisi de Conicet araştırmacılarıdır. Akademik araştırmalar zor ilaçtır ve veri dolu olmanın yanı sıra. Aksi halde alamayacağınız bir dönem hakkında oldukça küresel bir anlayışa ulaşmanızı sağlar. Onun hakkında daha fazla okuduğumda Moreno kadar hayal kırıklığına uğradım. Sonra düşündüm: Romanda bunun görünmesi gerekiyor. Ardından, tüm yazma süreci uçuş yapmaktan ayrılmaktır. Bu anlamda, bir roman yazmak her zaman okumak ve unutmak için birazdır. Değilse, kendi mantığı olan bir hikaye oluşturmanın bir yolu yoktur. Virginia'nın karakteri ilk ayrılık hareketidir, çünkü tamamen kurgudur.
– Romanın görünmez sesler hakkında bilgi verdiği düşünülebilir (Yerli halk, Perito Moreno'nun kızı Virginia Moreno, kurgusal bir buluş olmasına rağmen). Bu sesleri edebiyattan ele almakla ilgileniyor musunuz?
–Mmm, sana bu terimleri düşünmediğimi söylerdim. İsterseniz, Arjantin tarihine başka bir bakan karakterlerle çalışmayı seçtim. It is undeniable that Moreno is the hero, the figure, and there is an official story about him as the founder of the museum, an expert in the conflict with Chile, as one of the parents of the nation, and here appears counted from the point of view of a daughter who loves him, who wishes, so to speak (or want everything he represents) but also from the point of view of these indigenous people who, in their own way, say that the whites are thieves, traitors I Bu seslerin ve resmi hikayelerdeki deneyimleri hakkında belirli bir gerçekle çok ilgileniyorum. Örneğin, müzeye esir alan yerli halkın, “çalışmak istemeyen” söyleyen birkaç (Moreno dahil) var, ki elbette onların bakış açısından bir mahkumiyet: faydalı değiller, tembeller, kan içinde taşıyorlar. Ama okuyabilecekleri bir direnç hikayesi var çünkü pratik olarak kölelerdi. Ve aynı kelimelerle üst sınıfın sesinin yoksullara ve göçmenlere bugüne kadar yankılanması çok etkileyici; Aslında, her gün dinlediğimiz bir fikir olduğunu düşünüyorum.
Marina Yuszczuk yazar. Fotoğraf: Anita Bugni, editoryal nezaket.
– önceki romanlarınızdan biri (Susuzluk) Bir vampir kadının bakış açısıyla da anlatılır. Böylece biz de geldiğimizi biliyorlar (Fernanda). Burada da anlatan bir kadın sesi var, belirli kadın anlatıcılarına ilgi duyuyor musunuz?
– Kadınları “ilgilendirmiyorum”, içimden geçiyorlar. Bana kadın deneyimiyle ilgisi olan her şeyi geçiyor ve “Eh, işte bu, biraz çeşitlilik arayalım” demenin yeterince anlatıldığını sanmıyorum. Bu kitaplarda, kadınların ölümle ilişkisi (aynı para biriminin iki yüzü olan), annelik, beden, şiddet, kan ile ortaya çıkıyor. Kadınların tasarımcısı ortaya çıkıyor ve belki de her zaman kahramanlara dikmeye çalışan erkeklerle mücadele ediyor. Bu büyüdüğümüz mantık. Kadınlar çok şey yapmadığını sorgulamaya başlar ve biz çok pahalı ödüyoruz.
– Aynı zamanda Yerli'nin bakış açısından ötekilik meselesi, Gabriela Cabezón Cámara, César Aira, Osvaldo Baigorria, Sylvia iparraguirre, Sara Gallardo gibi Arjantinli yazarlar tarafından da yaklaşılan bir şey gibi görünüyor. Bu yazarlardan herhangi biri veya diğerleri sizi etkiledi mi?
– Aklımda olan şey çok fazla literatür değil. Böyle bir roman yazarken fotoğraflarla çok çalışıyorum; Tanımladığım fotoğraflar var ve yerli insanların beyaz adamın gözlerinden nasıl tasvir edildikleri, nasıl poz verildikleri, bu fotoğraflara ne gibi önyargıların yansıtıldığı hakkında çok şey okudum. Tamamen yabancı bir portre modeli tarafından tamamen filtrelenmeyen yerli insanların bir fotoğrafını görmek çok nadirdir. Sana hayır olduğunu söylerim. Ayrıca sevdiğim Malon'un dönüşü gibi bazı ikonik resimler aldım. Bu yerli insanların bize tamamen erişilemeyen deneyimlerinden bazıları var, ancak bazen bir flaşta, bir ifadede görünür. Beyazların topraklarını çaldığı inacayal bağırdıkları gibi. Sonra aniden ortaya çıkıyor, sesi, İspanyolca konuşmanın özel yolu ve ona yaptıkları portrelerde gösterilmeyen her şey. Romanda, isterseniz daha “gerçekçi” tür bir kayıt türü çalışıyorum ve bunu edebiyatın temsilleriyle geçiyorum, evet, ancak 19. yüzyılda: Echeverría, Mansilla, Moreno.
Marina Yuszczuk yazar. Fotoğraf: Anita Bugni, editoryal nezaket.
– Müzede yaşayan yerli insanlardan biri olan Virginia ve Lákax karakteri arasında cinselliğin nasıl göründüğü ilginç ve riskli. Erotizmin orada nasıl ince bir şekilde göründüğü. Nasıl çalıştın?
– Aynı alanda yaşayan beyaz ve yerli insanlar hakkında yazarken görev almam gerektiğini hissettiğim yarışla fetişizm var; Geleneğimizde çok mevcut olan bir şey, Malon'un dönüşünde daha da ilerlemeden, rüzgara sırtları olan kaslı biniciler ve çıplak göğsüne sahip beyaz kadınla teslim oldu. Aynı anda büyüleyici, korku ve sömürüdür. Benim durumumda, Yagán olan müzede esir olan yerli insanlardan birinin çok mastürbasyon yaptığını okuduğumda bu soruna girmenin anahtarını buldum. İşte bir karakter silahlıdır, çünkü kendinize sorular sorarsınız. O, buradan oraya yaşayan, hiç bir şey seçemeyen, ancak bunu yapabilecek biri: Mastürbasyon. Zevkle, skandallaştırma, isyan, arzu hareketi ile ilgisi olur mu? Çünkü açıkçası çok fazla saklamadı. Ayrıca verileri de çok güçlü görünüyorum çünkü esir, kurbanın görüntüsünü biraz silahsızlandırıyor. Hintlilere yazmak için bulduğum tüm bu küçük isyan jestlerine dayanıyorum.
Marina Yuszczuk Temel
“Kardeşlerim ve ben iskeletler, mumyalanmış hayvanlar, ok noktaları, gemi kralının kalıntıları arasında büyüdük” diye yazıyor.
Bu çalışmanın oluşumu hakkında biraz daha fazla açıklıyor: “Müzeye defalarca gittim, ilk kez yalnız olduğumda, bir hafta. Bunun orijinal halkların insan kalıntılarını nasıl gözden geçirdiğini ayrıntılı olarak söyledive ne kadar yavaş ve büyük zorluklarla, bazıları onları iddia eden topluluklara geri döndü. “
Kazanan Sara Gallardo Roman Ödülü 2021 tarafından SusuzlukBu romanla bir bağlantı bulun: “Recoleta'nın mezarlığı gibi görünüyorsa, dikkat ederseniz, görebileceğiniz yerlerden biri olmasıdır. On dokuzuncu yüzyıla kadar uzanan farklı katmanlar. Beni deli eden şey bu. Geçmiş, zaman, zamanın geçişi, ayak izleri, kalıntılar. Ben melankolikim“
Marina Yuszczuk yazar. Fotoğraf: Anita Bugni, editoryal nezaket.
Bu romanda, The Independent Seal Rosa Iceberg'in editörü The Writer, Builds Arjantin tarihine sahip diyaloglar ve yerli nüfus etrafındaki temsiller Beyaz adamın gözü altında kalıplanmış en zorlu bilim tarafından sissi ve sergi parçası olarak kullanılır. Aynı zamanda, her şey gereksiz alt çizgiler olmadan incelikle ve genellikle nesirini karakterize eden Gotik'in flaşlarıyla anlatılır.
– Bunu nasıl araştırdınız? Bunu nasıl çalıştınız? Bir şekilde gerçek olaylara bağlı kalmakla ilgileniyor muydunuz yoksa çok fazla endişelenmediniz mi?
– Moreno'nun gezilerinden başlayarak çok iyiydim. Benim için en önemli materyal Irina Podgorny'nin müzenin ilk yıllarında Ameghino ve Máximo Farro hakkındaki soruşturmalarıydı. Her ikisi de Conicet araştırmacılarıdır. Akademik araştırmalar zor ilaçtır ve veri dolu olmanın yanı sıra. Aksi halde alamayacağınız bir dönem hakkında oldukça küresel bir anlayışa ulaşmanızı sağlar. Onun hakkında daha fazla okuduğumda Moreno kadar hayal kırıklığına uğradım. Sonra düşündüm: Romanda bunun görünmesi gerekiyor. Ardından, tüm yazma süreci uçuş yapmaktan ayrılmaktır. Bu anlamda, bir roman yazmak her zaman okumak ve unutmak için birazdır. Değilse, kendi mantığı olan bir hikaye oluşturmanın bir yolu yoktur. Virginia'nın karakteri ilk ayrılık hareketidir, çünkü tamamen kurgudur.
– Romanın görünmez sesler hakkında bilgi verdiği düşünülebilir (Yerli halk, Perito Moreno'nun kızı Virginia Moreno, kurgusal bir buluş olmasına rağmen). Bu sesleri edebiyattan ele almakla ilgileniyor musunuz?
–Mmm, sana bu terimleri düşünmediğimi söylerdim. İsterseniz, Arjantin tarihine başka bir bakan karakterlerle çalışmayı seçtim. It is undeniable that Moreno is the hero, the figure, and there is an official story about him as the founder of the museum, an expert in the conflict with Chile, as one of the parents of the nation, and here appears counted from the point of view of a daughter who loves him, who wishes, so to speak (or want everything he represents) but also from the point of view of these indigenous people who, in their own way, say that the whites are thieves, traitors I Bu seslerin ve resmi hikayelerdeki deneyimleri hakkında belirli bir gerçekle çok ilgileniyorum. Örneğin, müzeye esir alan yerli halkın, “çalışmak istemeyen” söyleyen birkaç (Moreno dahil) var, ki elbette onların bakış açısından bir mahkumiyet: faydalı değiller, tembeller, kan içinde taşıyorlar. Ama okuyabilecekleri bir direnç hikayesi var çünkü pratik olarak kölelerdi. Ve aynı kelimelerle üst sınıfın sesinin yoksullara ve göçmenlere bugüne kadar yankılanması çok etkileyici; Aslında, her gün dinlediğimiz bir fikir olduğunu düşünüyorum.
– önceki romanlarınızdan biri (Susuzluk) Bir vampir kadının bakış açısıyla da anlatılır. Böylece biz de geldiğimizi biliyorlar (Fernanda). Burada da anlatan bir kadın sesi var, belirli kadın anlatıcılarına ilgi duyuyor musunuz?
– Kadınları “ilgilendirmiyorum”, içimden geçiyorlar. Bana kadın deneyimiyle ilgisi olan her şeyi geçiyor ve “Eh, işte bu, biraz çeşitlilik arayalım” demenin yeterince anlatıldığını sanmıyorum. Bu kitaplarda, kadınların ölümle ilişkisi (aynı para biriminin iki yüzü olan), annelik, beden, şiddet, kan ile ortaya çıkıyor. Kadınların tasarımcısı ortaya çıkıyor ve belki de her zaman kahramanlara dikmeye çalışan erkeklerle mücadele ediyor. Bu büyüdüğümüz mantık. Kadınlar çok şey yapmadığını sorgulamaya başlar ve biz çok pahalı ödüyoruz.
– Aynı zamanda Yerli'nin bakış açısından ötekilik meselesi, Gabriela Cabezón Cámara, César Aira, Osvaldo Baigorria, Sylvia iparraguirre, Sara Gallardo gibi Arjantinli yazarlar tarafından da yaklaşılan bir şey gibi görünüyor. Bu yazarlardan herhangi biri veya diğerleri sizi etkiledi mi?
– Aklımda olan şey çok fazla literatür değil. Böyle bir roman yazarken fotoğraflarla çok çalışıyorum; Tanımladığım fotoğraflar var ve yerli insanların beyaz adamın gözlerinden nasıl tasvir edildikleri, nasıl poz verildikleri, bu fotoğraflara ne gibi önyargıların yansıtıldığı hakkında çok şey okudum. Tamamen yabancı bir portre modeli tarafından tamamen filtrelenmeyen yerli insanların bir fotoğrafını görmek çok nadirdir. Sana hayır olduğunu söylerim. Ayrıca sevdiğim Malon'un dönüşü gibi bazı ikonik resimler aldım. Bu yerli insanların bize tamamen erişilemeyen deneyimlerinden bazıları var, ancak bazen bir flaşta, bir ifadede görünür. Beyazların topraklarını çaldığı inacayal bağırdıkları gibi. Sonra aniden ortaya çıkıyor, sesi, İspanyolca konuşmanın özel yolu ve ona yaptıkları portrelerde gösterilmeyen her şey. Romanda, isterseniz daha “gerçekçi” tür bir kayıt türü çalışıyorum ve bunu edebiyatın temsilleriyle geçiyorum, evet, ancak 19. yüzyılda: Echeverría, Mansilla, Moreno.
– Müzede yaşayan yerli insanlardan biri olan Virginia ve Lákax karakteri arasında cinselliğin nasıl göründüğü ilginç ve riskli. Erotizmin orada nasıl ince bir şekilde göründüğü. Nasıl çalıştın?
– Aynı alanda yaşayan beyaz ve yerli insanlar hakkında yazarken görev almam gerektiğini hissettiğim yarışla fetişizm var; Geleneğimizde çok mevcut olan bir şey, Malon'un dönüşünde daha da ilerlemeden, rüzgara sırtları olan kaslı biniciler ve çıplak göğsüne sahip beyaz kadınla teslim oldu. Aynı anda büyüleyici, korku ve sömürüdür. Benim durumumda, Yagán olan müzede esir olan yerli insanlardan birinin çok mastürbasyon yaptığını okuduğumda bu soruna girmenin anahtarını buldum. İşte bir karakter silahlıdır, çünkü kendinize sorular sorarsınız. O, buradan oraya yaşayan, hiç bir şey seçemeyen, ancak bunu yapabilecek biri: Mastürbasyon. Zevkle, skandallaştırma, isyan, arzu hareketi ile ilgisi olur mu? Çünkü açıkçası çok fazla saklamadı. Ayrıca verileri de çok güçlü görünüyorum çünkü esir, kurbanın görüntüsünü biraz silahsızlandırıyor. Hintlilere yazmak için bulduğum tüm bu küçük isyan jestlerine dayanıyorum.
Marina Yuszczuk Temel
- 1978'de Buenos Aires'te doğdu.
- Halk İnsanlar ne yapıyor (Blatt & Ríos), Bekar anne (Mansalva), Kutup soğuk dalgası (Gog ve Magog), Masumiyet (Iván Rosado, Blatt & Ríos tarafından yeniden yayınlandı), Düzenlemeler (Buzdağı Rose), Herkes mutlu olacak mı? (Blatt & Ríos) ve Susuzluk (Blatt ve Ríos). İkincisi ile 2021'de Sara Gallardo Roman Ödülü'nü kazandı.
- 2020'de şiirini toplanan başlık altında yayınladı Bekar anne ve diğer şiirler (Blatt ve Ríos).
- Buzdağı Pembe Seal'ın editörüdür.
